Op het moment dat je de trappen naar de trouwzaal van het Oude Gemeentehuis bestijgt, komen de gezellig klanken van trekzak, zang, drum en gitaren je al tegemoet. Dit is het perfecte geluid voor een stormachtige herfstdag. Van “I never promised you a rosegarden” tot “Green green grass of home” en van “Jolene” tot “Ol’ […]
Muziek en meer in het Oude Gemeentehuis Meer lezen »
Ja, zo wordt het natuurlijk nooit wat met die columns van mij. Er is namelijk één ding heel belangrijk bij het schrijven van een column en dat is dat je ergens een mening over hebt. Je boos bent, of ontroerd of heeel enthousiast. En ik ben het type “waait met alle winden mee”. Zelfs met
Ik ben een onmogelijk mens om een leuk, spontaan leven mee te hebben. Ik heb namelijk een hekel aan “gedoe”. Op vakantie gaan? Leuk! Maar wat nemen we mee, waar gaan we naartoe, hoe gaan we… Wat een gedoe! Een avondje uit? Leuk! Maar wie vragen we als oppas en hoe laat, wat gaan we
Mijn jongste zoon is net zes jaar geworden. Het is een lieve, makkelijke jongen, maar…noem hem geen baby of kleuter. Want dan gaat hij helemaal uit zijn dak. Grappig, hoe je, als je klein bent alleen maar groot wilt zijn. Zo snel mogelijk op peutergym, naar school, op voetbal, zelf naar huis lopen. Zelluf doen
onder moeders rokken Meer lezen »
Het is een mooie zondagmiddag in september. Zo één waarbij je je afvraagt: “Wat zullen we vandaag eens gaan doen?” Manlief is met twee zonen naar “de voetbal” en ik besluit met onze 3e zoon de natuur op te zoeken in Schiedam. In Schiedam? Ja, dat kan! Er staat een hele stevige bries, één die
Roofvogels en een nestkastje Meer lezen »
Gisteravond voor het eerst in lange tijd weer eens de rust en de tijd om een goede film te kijken. Het werd 25th hour van Spike Lee. Ik vond het een hele bijzondere film. Eerst even heel kort waar het over gaat, daarna waarom ik ‘m zo goed vind. Een New Yorkse dealer van begin
als je laatste uur geslagen heeft… Meer lezen »
Ik hang van hulpstukken aan elkaar. Ik heb lenzen, meestal vóór, soms ín mijn ogen om beter te kunnen zien. Ik heb steunzolen, om mijn platvoeten te compenseren. Ik draag beugelbeha’s om de boel een beetje op te krikken; liefst nog met kussentjes, wat mijn jongste zoon opeens heel interessant vindt. Als ik een rokje
Op 8 maart 2011 is het zover: de eerste toneelles! Schoorvoetend komen 13 kinderen in clubjes of alleen de speelzaal van de kleuters binnen. Het is een gemêleerd gezelschap. De oudste is elf, de jongste nog 8. De één is druk, de ander juist heel verlegen. De jongens trekken ballen van het rek en schoppen
De avonturen van Wilke van Winden, deel 1: Operatie Smartboard Meer lezen »
Ik moet iets bekennen…ik heb nog niet gedoneerd aan giro 555. Miljoenen mensen in de Hoorn van Afrika lijden honger, waaronder heel veel kinderen en ik heb nog geen cent naar ze overgemaakt. Ik voel me ellendig als ik de t.v. beelden zie, maar word chagrijnig als ik Paul van Vliet’s oproep hoor. Ik kan
Ik heb een mechanisme in mijn hoofd dat voor anderen heel handig is, maar voor mij wat minder prettig. Ik heb namelijk de neiging om de problemen van anderen automatisch mijn problemen te maken. Je hoeft me nog niet eens iets te vragen. Vertel me waar je mee zit, welke ellende je meemaakt en welke
